Małe miasteczko….

biedronka

Ferie mam. Siedzę sobie w takim uzdrowiskowym miasteczku leżącym praktycznie w dużym mieście. To znaczy z trzech stron to miasteczko otoczone jest miastem. Taka duża ulica w pewnym miejscu dzieli się na część należącą do miasteczka i na drugą, która oczywiście się inaczej nazywa i należy do miasta. Na granicy między dwoma ośrodkami administracji miejskiej znajduje się „Biedronka”, w której zakupy robią mieszkańcy obu jednostek miejskich i kuracjusze.I powinna jednoczyć naród…

Bo tak sobie ten układ funkcjonuje od …. lat…. chyba dwustu, bo widziałam pamiątkową tablicę poświęconą założycielowi uzdrowiska. Czasami owszem, były jakieś animozje między małomiasteczkowymi a dużymi, ale życie toczyło się normalnie. Ostatnio jednak zaiskrzyło. I nawet owad nie pomaga. 

Otóż uzdrowisko jest zagrożone, bo powietrze ponoć coraz gorsze i nie jest to aż tak mocno związane z panującą w całej Polsce atmosferą smogową. Miejscowi twierdzą, że to z powodu jeżdżących i tam i z powrotem mieszkańców dużego miasta, którzy robią sobie skróty z pracy do domu przez teren miasteczka. Wybudowano nawet obwodnicę wokół niego, ale walą tamtędy tylko ciężarowe, a osobówki nie. Oczywiście wielkomiejscy mogą przyjeżdżać do uzdrowiska na spacer, napić się wody mineralnej, skorzystać z zabiegów w zakładzie przyrodoleczniczym na przykład z takiej kriokomory. Ale tylko przejazd – nie. Całkowicie zakazać. Pytanie tylko jedno – jak taki zakaz wyegzekwować? Zawsze mieszkaniec miasta może powiedzieć, że przyjechał do miasteczka właśnie do kriokomory i szuka miejsca do parkowania. I co wtedy? Może szlabany? Może barykady? Może mur? Ogrodzenie? Teraz wszelkie odgrodzenia w modzie. Są osiedla zamknięte, jeszcze gdzieś są granice międzypaństwami na szlaban. W USA mają jakiś mur budować…. może by tak miasteczko od miasta też odgrodzić?

Wielkomiejscy twierdzą co innego. Samochody mają ekologiczne i wcale tak nie dymią, by zadymiać miasteczko. Natomiast przejazd przez nie skraca im drogę do pracy o połowę. Obwodnica jak sama nazwa wskazuje, obejmuje obwód miasteczka i trasę wydłuża. Poza tym powietrze psują stare piece węglowe znajdujące się w starych, chociaż często z nową elewacją – domach. Wszak większość budowli to przedwojenne wille, które ogrzewano paląc w piecach czym popadnie.

Przyjrzałam się najpierw samochodom sunącym przepisowo po ulicach. Praktycznie żaden nie dymił. Przed moim oknem w pensjonacie jest parking. Też nie dymi, chociaż rejestracje z różnych stron Polski. W ogóle kierowcy są grzeczni. Na przejściach zawsze się zatrzymują i mnie przepuszczają. Bez względu na rejestrację auta.

Dymu z kominów też jakby mniej niż kilka lat temu, kiedy również tu byłam. Jeśli leci to z reguły biały, no może raz czy dwa czarny, ale to był wyjątek.

Słowem nie zauważyłam nic niestosownego w zachowaniu mieszkańców zarówno miasta jak i miasteczka.

Zastanawiam się dlaczego małomiasteczkowi mają zarzuty do wielokomiejskich…. czym im podpadli…. wszak z wielkiego miasta mają kanalizację, wodociągi, komunikację miejską, gaz, prąd i kilka marketów. A może trochę się w głowach poprzewracało? Oj, żeby tylko nie trzeba było cytować Andrzeja Bursy…. „Mam w du…. małe miasteczka”


http://www.eioba.pl/a/1rg4/mam-w-d-male-miasteczka-wiersz-andrzeja-b

 

 

 

Hajże na Warszawę!

_DSC0211

Od tygodnia przeglądam dokładnie internet, słucham wiadomości w radio i telewizji na wszystkich możliwych programach. Chcę bowiem udać się na weekend do stolicy, odwiedzić koleżankę, obejrzeć przedstawienie w teatrze i mecz koszykówki. Obserwuję zatem czy na trasach, którymi będę się przemieszczała, nie odbędzie się kolejna manifestacja protestująca albo nie rozbije się kolejne kolorowe miasteczko. Jeśli wyczuję, że coś się szykuje, muszę opracować alternatywne trasy z uwzględnieniem dłuższego czasu na przemieszczanie się z miejsca na miejsce. W moim przypadku najbardziej zagrożona jest droga na mecz. Warszawscy koszykarze grają w hali przy Wiertniczej, na Wilanowie. Jadąc tam autobusem mijam Pałac, ambasady, Łazienki, Belwedery… (sorka, jeden Belweder) i oczywiście „Sowę i Przyjaciół”. To teren sprzyjający pochodom, marszom i budowie miasteczek w mieście. A mam już pewne doświadczenie, że osobom niezainteresowanym konfliktem na linii wypłata-stolica przebywanie wśród zainteresowanych na dobre nie wychodzi. Kiedyś chciałam przespacerować się z Placu Zamkowego do Alei Jerozolimskich. Szedł jakiś tłum, a że w stolicy tłumy są zawsze, wcale mnie to nie zdziwiło. Tymczasem tłum okazał się być manifestacją ogólnie mówiąc PRZECIWKO. Neutralnych nie tolerował. Na ucieczkę było za późno. Aby ocalić życie i dojść do Alei, musiałam trochę pokrzyczeć. Po przymusowym udziale w walce przeciwko, bolało mnie gardło, a w kieszeni znalazłam podejrzane ulotki.

Wolę zatem nie spotkać na trasie górników z oponami, rolników na traktorach, lekarzy ze stetoskopami czy nauczycieli z kredą i tablicami.

Bo tak w ogóle każdy wyjazd do Warszawy  jest obecnie ryzykowny. Kiedyś jeździło się tam, by obejrzeć zabytki, odwiedzić teatry, stojąc pod Sheratonem posmakować wielkiego świata, spotkać na ulicy znanego aktora… ech, kiedyś stolica to była stolica…

wawa hotel

 

Teraz jest inaczej, obowiązuje hasło „Hajże na Warszawę”. Do stolicy jeździ się głównie, żeby ją zablokować i coś załatwić.  Czasami zastanawiam się, dlaczego np. górnicy ze Śląska nie blokują swoich miast (na Śląsku przecież ich sporo), a rolnicy dojazdu do swoich wsi. Koszt dla organizatorów tego typu akcji protestacyjnych byłby znacznie mniejszy… Czyżby Warszawa jednak swym urokiem przyciągała?

Nie znam się,  nie wiem, zarobiona jestem. Nadsłuchuję czy przez przypadek na Warszawę nie ruszają właściciele małych sklepów pod przywództwem mego kolegi. Kiedy rolnicy z ciągników krzyczeli, że watahy dzików niszczą im uprawy i należy się za to odszkodowanie, kolega wystąpił z podobnym postulatem. Jako właściciel (początkowo dwóch, obecnie ostał się ino jeden), sklepiku typu osiedlowego, zażądał odszkodowania za niszczenie drobnego handlu przez panoszące się biedronki. Ten sympatyczny owad obcy kapitał zrzuca na nasz kraj, jak ongiś zrzucał stonkę. „Hajże na Warszawę” – krzykną niedługo właściciele sklepików. Pomaszerują pod Belweder z hasłem „Biedroneczki to dup…, i nie chwalę ich sobie”! Kupcy rozbiją miasteczko w kropki. Natomiast protestacyjne miasteczko emerytów będzie siwe czyli szare. Emeryci też mogą przecież zorganizować marsz przeciwko ZUS-owi, oczywiście w Warszawie. „Hajże na Warszawę” w każdej chwili mogą krzyknąć chude anorektyczne modelki, bo ostatnio robi się moda na prawdziwe kobiety. Oczywiście dziewczyny będą mogły rozbić swoje miasteczko, powiedzmy takie różowe. Można się również spodziewać marszu sprzątaczek przeciwko zbyt silnym detergentom w środkach czystości. Gdyby rozbiły miasteczko, zapewne mogłyby liczyć na przychylność Greenpeace – wiadomo ekologia. O, ekolodzy też mogą ruszyć na Warszawę, oczywiście pieszo lub rowerem. Stolarze, marynarze, dekarze, elektrycy, magicy, kierowcy, rajdowcy … każdy może ruszyć na Warszawę. Po co? Głównie po to, żeby takiej osobie jak ja, szukającej w stolicy kultury i rozrywki, utrudnić przejazd do teatru i na mecz.

Póki jednak co, hasła „Hajże na Warszawę!” nie słyszę. Muszę zatem przyśpieszyć wyjazd. Wiosna w pełni, potem sezon letni. Lud może w każdej chwili ruszyć na Warszawę. Zwłaszcza przed wyborami.